Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Θα σηκωθώ λίγο νωρίτερα,
που να πάρει,
πάλι θα περιμένω.

Σήμερα λιγάκι σάπια μέρα,
κατάφερα όμως να
μυρίσω,
το προσωπικό σου άρωμα.



Τα παπούτσια λασπωμένα,
σε κάποιους δρόμους,
είμαστε όλοι ίδιοι.

Το χρώμα στα μάτια σου
είναι συνιθισμένο μα,
δεν έχω δει άλλα.

Άφησα να δουν οργή,
πίστεψέ με,
ήταν ότι καλύτερο έχω.

1 σχόλιο: